1Ginsulat ni David. Sa direktor sang mga manugkanta. Sa Ginoo ako nagapangayo sang proteksyon. Gani ngaa nga nagasiling kamo sa akon, “Palagyo ka sa mga bukid pareho sa pispis,
2kay ginabinat na sang mga malain ang ila mga pana sa madulom nga lugar para panaon ang mga nagakabuhi sing husto.
3Ti, ano ang mahimo sang mga matarong kon wala na sing kahusayan ang banwa?”
4Ara ang Ginoo sa iya balaan nga templo; didto sa langit ang iya trono. Ginatan-aw niya kag ginausisa ang tanan nga tawo.
5Ginausisa niya ang mga matarong kag ang mga malain. Ginakaugtan niya ang mga mapintas.
6Paulanan niya sang nagadabadaba nga mga baga kag asupre ang mga malain; kag mabaton nila halin sa iya ang mainit nga hangin nga magapaso sa ila.
7Kay matarong ang Ginoo kag luyag niya ang mga buhat nga matarong. Gani ang mga nagakabuhi sing husto makapalapit sa iya presensya.