Псальмы 106

¹Альлелюя! Хвалеце ГОСПАДА, бо Ён добры, бо міласэрнасьць Ягоная на вякі.

²Хто выкажа магутнасьць ГОСПАДА, дасьць пачуць усю хвалу Ягоную?

³Шчасьлівыя тыя, што захоўваюць суд і робяць праведнасьць у кожным часе.

⁴Памятай пра мяне, ГОСПАДЗЕ, праз ласкавасьць да народу Твайго! Наведай мяне са збаўленьнем Тваім,

⁵каб я ўгледзеў дабро выбранцаў Тваіх, каб я радаваўся радасьцю народу Твайго, каб хваліўся разам са спадчынаю Тваёю!

⁶Саграшылі мы разам з бацькамі нашымі, правініліся і адступіліся.

⁷Бацькі нашыя ў Эгіпце не зразумелі цудаў Тваіх, ня памяталі мноства міласэрнасьці Тваёй, бунтаваліся каля мора, пры моры Чырвоным.

⁸Але Ён збавіў іх дзеля імя Свайго, каб зьявіць магутнасьць Сваю.

⁹Ён утаймаваў мора Чырвонае, і яно высахла; і Ён правёў іх праз бяздоньне як праз пустыню.

¹⁰I збавіў іх з рукі ненавісьніка, і выбавіў іх з рукі ворага.

¹¹І пакрылі воды прыгнятальнікаў іхніх, ніводзін з іх не застаўся.

¹²І хоць яны паверылі словам Ягоным і сьпявалі хвалу Яму,

¹³але хутка забыліся пра дзеі Ягоныя, не чакалі на раду Ягоную.

¹⁴І зажадалі жаданьнем у пустыні, і выпрабоўвалі Бога ў [зямлі] бязьлюднай.

¹⁵І Ён даў ім тое, чаго хацелі, і спаслаў зьнемажэньне ў душу іхнюю.

¹⁶I пазайздросьцілі Майсею ў табары, і Аарону, сьвятому ГОСПАДА.

¹⁷Расчынілася зямля, і праглынула Датана, і пакрыла грамаду Авірама,

¹⁸і загарэўся агонь пад грамадою іхняю, полымя спаліла бязбожнікаў.

¹⁹Яны зрабілі цяля пад Харэвам і пакланяліся перад літым [ідалам];

²⁰і замянілі Славу сваю на вобраз вала, які есьць траву.

²¹Яны забыліся на Бога, Збаўцу свайго, Які вялікае ўчыніў у Эгіпце,

²²цуды ў зямлі Хама, страшныя [рэчы] каля мора Чырвонага.

²³І сказаў Ён, што вынішчыць іх, калі б не Майсей, выбранец Ягоны, які стаў у выломе перад абліччам Ягоным, каб адвярнуць ярасьць Ягоную, каб Ён ня вынішчыў іх.

²⁴І пагрэбавалі яны зямлёй пажаданай, не паверылі словам Ягоным.

²⁵І наракалі ў намётах сваіх, ня слухаліся голасу ГОСПАДА.

²⁶І Ён падняў руку Сваю на іх, каб пападалі яны ў пустыні,

²⁷і пападала насеньне іхняе сярод народаў, І Ён расьцярушыўіх па зямлі.

²⁸І яны далучыліся да Баал-Пэгора, і елі ахвяры мёртвых,

²⁹і злавалі [Яго] дзеяньнямі сваімі, і абрынулася на іх пляга.

³⁰І паўстаў Пінхас, і спынілася пляга.

³¹І залічана яму гэта за праведнасьць з пакаленьня ў пакаленьне на вякі.

³²І ўгнявілі яны [Бога] каля водаў Мэрывы, і з-за іх пацярпеў Майсей,

³³бо бунтаваліся супраць духа ягонага, і ён неразважна гаварыў вуснамі сваімі.

³⁴Яны ня зьнішчылі народаў, як ім казаў ГОСПАД,

³⁵і зьмяшаліся з паганамі, і навучыліся справаў іхніх,

³⁶і служылі ідалам іхнім, і яны сталіся для іх пасткаю,

³⁷і ахвяроўвалі сыноў сваіх і дачок сваіх дэманам,

³⁸і пралівалі кроў бязьвінную, кроў сыноў сваіх і дачок сваіх, якую ахвяроўвалі ідалам Ханаанскім, і апаганілася зямля ад крыві.

³⁹І апаганілі сябе ўчынкамі сваімі, чужаложылі ў дзеяньнях сваіх.

⁴⁰І распаліўся гнеў ГОСПАДА на народ Ягоны, і абрыдла Яму спадчына Ягоная.

⁴¹І Ён аддаў іх у рукі паганаў, і запанавалі над імі тыя, што ненавідзелі іх.

⁴²І ўціскалі іх ворагі іхнія, і яны скарыліся пад рукою іхняю.

⁴³Шмат разоў Ён выратоўваў іх, але яны бунтаваліся ў задумах сваіх і паніжаны былі за беззаконьне сваё.

⁴⁴Але Ён глянуў на іх у горы іх, пачуўшы галашэньне іхняе,

⁴⁵і ўзгадаў на іх дзеля запавету Свайго, і пашкадаваў іх дзеля мноства міласэрнасьці Сваёй,

⁴⁶і Ён даў літасьць да іх перад абліччам усіх, што паняволілі іх.

⁴⁷Збаў нас, ГОСПАДЗЕ, Божа наш, і зьбяры нас ад паганаў, каб мы славілі сьвятое імя Тваё і хваліліся славай Тваёю!

⁴⁸Дабраслаўлёны ГОСПАД, Бог Ізраіля, ад веку і на вякі! І няхай скажа ўвесь народ: «Амэн! Альлелюя!»