مزامیر 112

¹هللویاه! خوشابحال کسی‌که ازخداوند می‌ترسد و در وصایای اوبسیار رغبت دارد.

²ذریتش در زمین زورآورخواهند بود. طبقه راستان مبارک خواهند شد.

³توانگری و دولت در خانه او خواهد بود وعدالتش تا به ابد پایدار است.

⁴نور برای راستان در تاریکی طلوع می‌کند. او کریم و رحیم و عادل است.

⁵فرخنده است شخصی که رئوف و قرض دهنده باشد. او کارهای خود را به انصاف استوارمی دارد.

⁶زیرا که تا به ابد جنبش نخواهد خورد. مرد عادل تا به ابد مذکور خواهد بود.

⁷از خبر بدنخواهد ترسید. دل او پایدار است و بر خداوندتوکل دارد.

⁸دل او استوار است و نخواهد ترسیدتا آرزوی خویش را بر دشمنان خود ببیند.

⁹بذل نموده، به فقرا بخشیده است؛ عدالتش تا به ابدپایدار است. شاخ او با عزت افراشته خواهد شد.

¹⁰شریر این را دیده، غضبناک خواهد شد. دندانهای خود را فشرده، گداخته خواهد گشت. آرزوی شریران زایل خواهد گردید.