Luka 17

¹Yeşua öğrencilerine, “Tökezlerin hiç gelmemesi olanaksızdır; ama gelişine aracılık edenin vay haline!” dedi.

²Bu küçüklerden birini tökezletmektense, boynuna bir değirmen taşı takılıp denize atılması kendisi için daha iyi olur.

³Dikkatli olun! Kardeşin sana karşı günah işlerse, onu azarla. Eğer tövbe ederse onu bağışla.

⁴Sana karşı günde yedi kez günah işler ve yedi kez gelip, ‘Tövbe ediyorum’ derse onu bağışlayacaksın.”

⁵Elçiler Efendi’ye, “İmanımızı artır” dediler.

⁶Efendi şöyle dedi: “Eğer bir hardal tanesi kadar imanınız olsaydı, şu incir ağacına, ‘Kökünden sökülüp denize dikil’ deseydiniz, o da size itaat ederdi.

⁷Ama içinizden hanginiz çift süren ya da sürüleri güden bir hizmetkârı olur da, tarladan geldiğinde ona, ‘Hemen gel, sofraya otur’ der?

⁸Bunun yerine ona, ‘Yemeğimi hazırla, güzelce giyin, ben yiyip içerken bana hizmet et. Sonra sen yiyip içersin’ demez mi?

⁹Hizmetkârına buyurduğu şeyleri yaptığı için ona teşekkür eder mi? Düşüncem hayır.

¹⁰Siz de aynı şekilde, size buyrulan her şeyi yaptığınız zaman, ‘Biz değersiz hizmetkârlarız. Biz görevimizi yaptık’ deyin.”

¹¹Yeşua Yeruşalem’e doğru giderken Samariya ve Galile sınırlarından geçiyordu.

¹²Bir köye girdiğinde uzakta duran on cüzamlı O’nu karşıladı.

¹³“Efendimiz, Yeşua, bize acı!” diye bağırdılar.

¹⁴Yeşua onları görünce, “Gidin, kendinizi kâhinlere gösterin” dedi. Adamlar giderken temizlendiler.

¹⁵İçlerinden biri iyileştiğini görünce yüksek sesle Tanrı’yı yücelterek geri döndü.

¹⁶Yüzüstü Yeşua’nın ayaklarına kapanıp O’na teşekkür etti. O bir Samariyalı’ydı.

¹⁷Yeşua, “On kişi temizlenmedi mi? Ama dokuzu nerede?” diye karşılık verdi.

¹⁸“Tanrı’yı yüceltmek için bu yabancıdan başka geri dönen olmadı mı?”

¹⁹Sonra ona, “Kalk, yoluna git, imanın seni iyileştirdi” dedi.

²⁰“Ferisiler Tanrı’nın Krallığı ne zaman gelecek?” diye sordular. Yeşua onlara, “Tanrı’nın Krallığı gözle görünür biçimde gelmez” dedi.

²¹“İnsanlar da bak, ‘Burada!’ ya da ‘Bak şurada!’ diyemezler. Çünkü Tanrı’nın Krallığı içinizdedir.”

²²Yeşua öğrencilerine şöyle dedi: “İnsanoğlu’nun günlerinden birini görmeyi dileyeceğiniz günler gelecek, ama görmeyeceksiniz.

²³Onlar size, ‘Bakın, burada!' ya da 'Bakın şurada!’ diyecekler. Gitmeyin, peşlerine düşmeyin.

²⁴Çünkü göğün altında, şimşek çaktığında göğü bir ucundan öbür ucuna dek nasıl aydınlatırsa, İnsanoğlu da kendi gününde öyle olacaktır.

²⁵Ama önce O’nun çok şeyler çekmesi ve bu kuşak tarafından reddedilmesi gerekiyor.

²⁶Noa’nın günlerinde olduğu gibi, İnsanoğlu’nun günlerinde de öyle olacak.

²⁷Noa’nın gemiye bindiği güne dek onlar yiyor, içiyor, evleniyor, evlendiriliyordu; ve tufan gelip hepsini yok etti.

²⁸Lut’un günlerinde öyle oldu. Onlar yiyip içiyor, satın alıyor, tohum ekiyor, bina ediyorlardı.

²⁹Ama Lut’un Sodom’dan çıktığı gün, gökten ateş ve kükürt yağdı ve hepsini yok etti.

³⁰İnsanoğlu’nun görüneceği gün de aynı olacaktır.

³¹O gün damda olup da malları evde bulunan, onları almak için aşağı inmesin. Tarlada olan da geri dönmesin.

³²Lut’un karısını hatırlayın!

³³Hayatını kurtarmaya çalışan onu yitirecek, hayatını yitiren ise onu koruyacaktır.

³⁴Size şunu söyleyeyim, o gece bir yatakta iki kişi bulunacak; biri alınacak, öteki bırakılacak.

³⁵Değirmende birlikte buğday öğüten iki kişi olacak. Biri alınacak ve diğeri bırakılacak.”

³⁷Öğrenciler karşılık verip O’na, “Nerede, Efendimiz?” diye sordular. Yeşua, “Leş neredeyse, akbabalar da orada toplanacaklar” dedi.